Naamloze pagina

De diepe laagte van het instrument en tegelijk de heldere hoge tonen, de warmte van het instrument en de flexibiliteit om er heel virtuoos op te spelen.

Tijdens mijn klarinetstudie op het Prins Claus Conservatorium in Groningen, was ik vooral gericht op de uitvoerende kant van het muziek maken. Ik speelde in veel ensembles en dirigeerde diverse harmonie orkesten. Zelf op het podium staan vond ik het mooiste. Met de muziek mee naar de 'hogere sferen'!
Het lesgeven deed ik er in het begin eerlijk gezegd 'wat bij'. Wel met veel inzet, maar mijn doelen waren meer op het zelf spelen gericht.
In de loop der jaren heeft zich dat wat omgedraaid. Ik geef met hart en ziel les, en vind het nu het fijnste om de leerlingen te laten spelen!

Ik vind het prachtig om te zien hoe leerlingen, en vooral kinderen zich ontwikkelen tot steeds gepassioneerdere muzikanten. Dat is wat leerling en leraar bind, de gezamenlijke liefde voor de muziek. Maar dat is ook meteen wat hen scheid. Als ik geen echte inzet, of wil tot ontwikkeling ervaar dan wordt het lesgeven minder vruchtbaar.
Ik las eens een uitspraak van een wijze filosoof: 'de leerling inspireert de leraar'. Zo is het toch ook. Het is een wakker roepen van wat er al is, en wat tot ontwikkeling gebracht wordt en wat tot grote vreugde stemt.

De vooruitgang hoeft niet groot te zijn, dat is bij een ieder verschillend. Wel verwacht ik inzet van leerlingen. Tegenwoordig, met alle spelcomputers etc. waarin alles in het leven steeds meer 'fun' moet zijn, verdwijnen de kwaliteiten van echte verdieping wel eens...

Dat we met de kunsten, waaronder de muziek de wereld kunnen verbeteren is mijn grote ideaal, en waardoor ik ook telkens de motivatie vind om vreugdevol les te geven!