Naamloze pagina

Op mijn zesde begon ik met blokfluitles en amv. Daarna mocht ik op orgelles. Ik vond muziek heerlijk en genoot erg van het ontdekken van verschillende instrumenten. Tot mijn zestiende speelde ik naast orgel en blokfluit ook klarinet, hobo en dwarsfluit. Ik heb op deze verschillende instrumenten véél samengespeeld in allerlei ensembles en orkestjes. Thuis vond men orgel het belangrijkst en om mijn techniek te verbeteren, kreeg ik er pianoles bij. Al gauw bleef de piano alleen over, eindelijk had ik mijn instrument gevonden! Na een periode van intensief studeren ging ik op mijn achttiende naar het conservatorium in Groningen. Daar studeerde ik zeven jaar bij Robert van Deinse. In 1985 behaalde ik mijn lesbevoegdheid en ben ik met een lespraktijk in Kloosterburen begonnen. Nadat ik in 1987 afstudeerde, heb ik nog twee jaar de opleiding voor pianotechniek en stemmen gedaan, Maar lesgeven bleef ik het leukst vinden.

Na 24 jaar is pianoles geven voor mij nog steeds één van de boeiendste dingen. Het omgaan met de kinderen en het uitdiepen van ieders persoonlijke mogelijkheden blijft vragen om groei, inzicht en creativiteit. Geen kind is gelijk en de lessen pas ik hierop dan ook zoveel mogelijk aan. Strevend naar een optimale techniek, kies ik boeken en materialen die de leerling helpen zijn of haar mogelijkheden zo goed mogelijk te ontwikkelen. Daarbij sluit ik zoveel mogelijk aan bij de wensen en voorkeuren van de leerling. De laatste jaren ben ik mij naast het geven van de gewone lessen meer en meer gaan verdiepen in het lesgeven aan kinderen met een ontwikkelingsstoornis. Omdat de lessen zo individueel gericht zijn, zijn er brede mogelijkheden voor kinderen die “anders” zijn.

Eén van de rijkste facetten van Noordakkoord is de mogelijkheid tot samenspelen. Dit stimuleer ik bij mijn leerlingen omdat ik uit eigen ervaring weet hoe leuk het is en hoeveel je ervan leert.